Creation Filein | Το Εργαστήρι του Φίλειν

  Μέρος Δέκατο Τέταρτο — Η Πόρπη της Ίσιδας: Η Πύλη της Δημιουργίας Ο ταξιδιώτης κρατά πλέον το Ankh . Το κλειδί βρίσκεται στα χέρια του. Έχει κατανοήσει ότι η ζωή δεν είναι κάτι που του ανήκει. Είναι ένα δώρο που καλείται να τιμήσει. Όμως... κανένα κλειδί δεν έχει νόημα αν δεν υπάρχει μια πόρτα. Και τότε... εμφανίζεται η Πόρπη της Ίσιδας. Το αρχαίο Tyet . Η Πύλη. Στην αιγυπτιακή παράδοση η Πόρπη της Ίσιδας αποτελεί ένα από τα πιο ιερά σύμβολα. Πολλές φορές αποκαλείται και Κόμβος της Ίσιδας . Στην εξωτερική του μορφή θυμίζει το Ankh. Όμως ο συμβολισμός του είναι διαφορετικός. Εκεί όπου το Ankh συμβολίζει το κλειδί της ζωής, η Πόρπη συμβολίζει τη μήτρα της δημιουργίας. Τον χώρο όπου κάθε ζωή, κάθε ιδέα, κάθε όνειρο, κάθε νέα πραγματικότητα αρχίζει να παίρνει μορφή. Στο Egyptian Cartouche η Πόρπη της Ίσιδας συνδέεται με το Yoni . Τη σεβάσμια ανατολική λέξη που συμβολίζει τη θηλυκή δημιουργική αρχή. Δεν αναφέρεται απλώς στη βιολογική γέννηση. Αναφέρεται στη δύναμη που μπορεί να γεννήσ...

  Μέρος Δέκατο Τρίτο — Ankh: Το Κλειδί της Ζωής Ο ταξιδιώτης έχει φτάσει πλέον σε ένα διαφορετικό σημείο. Έχει δημιουργήσει. Έχει περπατήσει. Έχει δει. Έχει μάθει. Έχει αγαπήσει. Έχει θεραπεύσει. Και τότε... ένας θεός τού προσφέρει ένα σύμβολο. Δεν είναι όπλο. Δεν είναι σκήπτρο. Δεν είναι κορώνα. Είναι ένα κλειδί. Το Ankh. Το Κλειδί της Ζωής. Στην αρχαία Αίγυπτο το Ankh εμφανίζεται σχεδόν παντού. Στα χέρια των θεών. Στους ναούς. Στους τάφους. Στα αγάλματα. Πάντοτε όμως κρατιέται με έναν ιδιαίτερο τρόπο. Σαν να προσφέρεται. Σαν να μεταδίδεται. Σαν να αποτελεί ένα δώρο. Ίσως γιατί η ζωή δεν είναι κάτι που κατέχουμε. Είναι κάτι που μας εμπιστεύεται το Σύμπαν. Το Ankh αποτελείται από δύο μέρη. Έναν κυκλικό βρόχο. Και έναν σταυρό. Σύμφωνα με μία από τις συμβολικές ερμηνείες του, ο βρόχος εκφράζει τη θηλυκή αρχή. Τη δεκτικότητα. Τη διαίσθηση. Τη μήτρα της δημιουργίας. Ο κάθετος άξονας εκφράζει την αρσενική αρχή. Τη δράση. Τη βούληση. Τη δημιουργική έκφραση. Η ένωση αυτών των δύο γεννά τη...

  Μέρος Δωδέκατο — Ίσιδα: Η Δύναμη της Καρδιάς Ο ταξιδιώτης συνεχίζει. Έχει μάθει να δημιουργεί. Να βαδίζει. Να βλέπει. Να κατανοεί. Να αποδέχεται. Να σιωπά. Και τότε... μπροστά του εμφανίζεται μια μορφή που δεν κρατά όπλα. Δεν κρατά σκήπτρο. Δεν κρατά εξουσία. Κρατά την καρδιά. Είναι η Ίσιδα . Η Μεγάλη Μητέρα . Η Θεραπεύτρια. Η Μάγισσα. Η Βασίλισσα. Εκείνη που γνωρίζει ότι η μεγαλύτερη δύναμη του ανθρώπου δεν βρίσκεται στη δύναμη. Βρίσκεται στην αγάπη. Στην αιγυπτιακή παράδοση η Ίσιδα δεν έγινε μεγάλη επειδή γεννήθηκε θεά. Έγινε μεγάλη επειδή δεν εγκατέλειψε ποτέ. Όταν ο Όσιρις δολοφονήθηκε, εκείνη δεν παραδόθηκε στην απελπισία. Δεν άφησε τον πόνο να γίνει το τέλος της ιστορίας. Άρχισε να ψάχνει. Να αναζητά. Να ενώνει. Να θεραπεύει. Κομμάτι-κομμάτι. Ώσπου αυτό που είχε διαλυθεί, βρήκε ξανά την ενότητά του. Ίσως αυτός να είναι ο βαθύτερος συμβολισμός της Ίσιδας. Όλοι μας, κάποια στιγμή, σκορπίζουμε. ...

  Μέρος Ενδέκατο — Νέφθυς: Η Φύλακας του Αόρατου Ο ταξιδιώτης συνεχίζει την πορεία του. Έχει μάθει να δημιουργεί με τον Ptah . Να εμπιστεύεται τον δρόμο με τον Άνουβι . Να βλέπει πέρα από το προφανές με τον Ώρο . Να αναζητά τη σοφία με τον Θώθ . Να αντικρίζει τον εαυτό του στον καθρέφτη της Άθωρ . Και τότε... έρχεται η σιωπή. Όχι η σιωπή της μοναξιάς. Αλλά η σιωπή της ψυχής. Μια παρουσία που δεν ζητά να την προσέξεις. Μια παρουσία που βρίσκεται πάντα εκεί. Αόρατη. Υπομονετική. Ήρεμη. Είναι η Νέφθυς. Η Κρυφή. Η Προστάτιδα του Αόρατου. Στην αιγυπτιακή μυθολογία η Νέφθυς έζησε πάντοτε στη σκιά. Δεν ήταν εκείνη που διεκδικούσε τον θρόνο. Δεν ήταν εκείνη που συγκέντρωνε τα βλέμματα. Ήταν όμως εκεί όταν όλα κατέρρεαν. Ήταν δίπλα στην Ίσιδα όταν ο Όσιρις δολοφονήθηκε. Ήταν εκείνη που βοήθησε στη συλλογή των κομματιών του σώματός του. Ήταν εκείνη που στάθηκε σιωπηλά δίπλα στον πόνο. Γιατί υπάρχουν μορφές που δεν αλλάζουν τον κόσμο με δύναμη. Τον αλλάζουν με παρουσία. Το αρχέτυπο της Νέφθυς...

  Μέρος Δέκατο — Άθωρ: Ο Καθρέφτης της Ψυχής Ο ταξιδιώτης συνεχίζει τον δρόμο του. Έχει μάθει να δημιουργεί με τον Ptah . Να εμπιστεύεται το μονοπάτι με τον Άνουβι . Να βλέπει καθαρότερα με τον Ώρο . Να αναζητά τη σοφία με τον Θώθ . Και τότε... συναντά έναν καθρέφτη. Δεν είναι ένας απλός καθρέφτης. Δεν δείχνει μόνο το πρόσωπο. Δείχνει τον άνθρωπο. Ολόκληρο. Με τις αρετές του. Με τις πληγές του. Με τα χαρίσματά του. Με τους φόβους του. Είναι η Άθωρ. Η θεά της αγάπης. Της ομορφιάς. Της χαράς. Της θηλυκής δύναμης. Στην αρχαία Αίγυπτο η Άθωρ ήταν πολύ περισσότερα από μια θεότητα της ομορφιάς. Ήταν η μητέρα που τρέφει. Η δύναμη που προστατεύει. Η μουσική που γαληνεύει. Η χαρά που θεραπεύει. Ήταν η υπενθύμιση ότι η ζωή δεν είναι μόνο αγώνας. Είναι και απόλαυση. Δεν είναι μόνο μάθημα. Είναι και δημιουργία. Δεν είναι μόνο επιβίωση. Είναι και αγάπη. Στο Egyptian Cartouche, η Άθωρ μάς καλεί να σταθούμε μπροστά στον καθρέφτη. Όχι για να ελέγξουμε την εμφάνισή μας. Αλλά για να γνωρίσουμε τον π...

  Μέρος Ένατο — Θώθ: Ο Φύλακας της Σοφίας Αφού ο ταξιδιώτης έμαθε να δημιουργεί με τον Ptah , να εμπιστεύεται τον δρόμο με τον Άνουβι , και να βλέπει με τα μάτια του Ώρου , έρχεται τώρα μπροστά σε έναν ήρεμο δάσκαλο. Δεν κρατά σπαθί. Δεν φορά πανοπλία. Κρατά έναν πάπυρο. Και μια γραφίδα. Είναι ο Θώθ. Ο Γραφέας των Θεών. Ο Φύλακας της Σοφίας. Ο Κύριος του Χρόνου. Λέγεται πως ο Θώθ ήταν εκείνος που κατέγραψε τη γνώση του κόσμου. Όχι μόνο τα γεγονότα. Αλλά και τους νόμους που διέπουν τη ζωή. Την ισορροπία. Το κάρμα. Την αιτία και το αποτέλεσμα. Τη δύναμη του λόγου. Τη δύναμη της σκέψης. Τη δύναμη της αλήθειας. Δεν ήταν τυχαίο ότι οι Αιγύπτιοι τον θεωρούσαν προστάτη των γραφέων, των θεραπευτών και των σοφών. Γιατί γνώριζαν ότι η πραγματική γνώση δεν είναι δύναμη. Η σωστή χρήση της γνώσης είναι δύναμη. Το αρχέτυπο του Θώθ εμφανίζεται όταν ο άνθρωπος αρχίζει να αναρωτιέται: «Γιατί μου συμβαίνει αυτό;» Όχι με παράπονο. Αλλά με ειλικρινή διάθεση κατανόησης. Γιατί πίσω από κάθε εμπειρία υπά...

  Μέρος Όγδοο — Ώρος: Το Βλέμμα που Θεραπεύει Αφού ο ταξιδιώτης γνώρισε τον Ptah και έμαθε να δημιουργεί, αφού συνάντησε τον Άνουβι και έμαθε να εμπιστεύεται τον δρόμο, έρχεται τώρα μπροστά σε μια μορφή που κοιτάζει μακριά. Ένα γεράκι πετά πάνω από την έρημο. Δεν βιάζεται. Δεν φοβάται. Δεν χάνει ποτέ τον προσανατολισμό του. Είναι ο Ώρος. Ο θεός του ουρανού. Ο προστάτης. Ο θεραπευτής. Το βλέμμα που βλέπει εκεί όπου οι άλλοι βλέπουν μόνο τον ορίζοντα. Ο Ώρος μάς διδάσκει ότι η αληθινή όραση δεν βρίσκεται στα μάτια. Βρίσκεται στη συνείδηση. Πόσες φορές κοιτάξαμε μια κατάσταση και είδαμε μόνο το πρόβλημα; Πόσες φορές αφήσαμε τον φόβο να καλύψει την αλήθεια; Πόσες φορές σταθήκαμε μπροστά σε μια δυσκολία πιστεύοντας πως δεν υπάρχει λύση; Ο Ώρος μάς καλεί να αλλάξουμε οπτική. Να ανέβουμε ψηλότερα. Να δούμε τη ζωή όπως το γεράκι βλέπει την έρημο. Από ψηλά. Με καθαρότητα. Με προοπτική. Στην αιγυπτιακή παράδοση ο Ώρος ήταν το γεράκι του ουρανού. Τα μάτια του συμβόλιζαν τον Ήλιο και τη Σελήνη...